ฉ้อราษฎร์บังหลวง เมื่อใดก็ตามที่คนยังไม่เหลียวแลประโยชน์บ้านเมือง บ้านเมืองนั้นก็จักจนลง จนมิอาจดูแลราษฎร์ได้ ไม่ช้า บ้านเมืองนั้นก็ต้องพินาศชิบหาย ขุนหลวงท้ายสระ พรหมลิขิต ตอนที่ 12

พรหมลิขิตตอนที่ 18 ขุนหลวงท้ายสระทรงเรียกตัวออกญาโกธาธิบดี จีน  เสนาบดีคลัง พร้อมด้วยหมื่นมหาฤทธิ์ (พ่อริด) และ หมื่นจันภูเบศร์ (พ่ออิน) ขุนนางกรมคลังเข้าเฝ้า เพื่อตรัสถามถึงนโยบายประมูลภาษีซึ่ง กรมพระราชวังบวร (เจ้าฟ้าพร) ทูลเสนอ 

ซึ่งทั้ง 3 ล้วนแต่ไม่กล้าทูลเสนอความเห็น เนื่องจากข้อเสนอดังกล่าวที่ถึงแม้จะช่วยให้การเก็บภาษีมีความรัดกุมมากยิ่งขึ้น แต่ก็ขัดผลประโยชน์ของเหล่าขุนนางฉ้อราษฎร์บังหลวงอย่างทั่วหน้า ขุนหลวงท้ายสระจึงตรัสเปิดโปงเนื่องด้วยทรงทราบความเป็นอย่างดีว่าระบบการจัดเก็บภาษีรูปแบบเก่านั้น เปิดช่องว่างให้เกิดการทุจริต 

“แล้วยังมีเรื่องยักยอกเงินภาษี ยังมีเรื่องเก็บภาษีมากเกินไป เก็บบางส่วนไว้เป็นของตน เป็นเช่นนี้ใครเดือดร้อน ? ราษฎร์ใช่หรือไม่ ?” ขุนหลวงทรงตรัส

ถึงแม้โกษาธิบดีจีนจะทำเป็นว่าไม่เคยทราบเรื่อง แต่ขุนหลวงกลับเปิดโปงว่าข้าราชการในกรมคลังรู้กันหมดทุกคน 

“ฉ้อราษฎร์บังหลวง มีทุกยุคทุกสมัย เมื่อใดก็ตามที่คนยังโลภโมโทสัน เห็นแก่ประโยชน์ของตน ไม่เหลียวแลประโยชน์บ้านเมือง บ้านเมืองนั้นก็จักจนลง ๆ จนมิอาจดูแลราษฎร์ได้ แลราษฎร์ส่วนใหญ่ก็จนลง แต่คนบางคน บางกลุ่มในบ้านเมือง จักมีอันจะกินมากขึ้นทุกที ไม่ช้า บ้านเมืองนั้นก็ต้องพินาศชิบหาย” ขุนหลวงทรงตรัส

จากนั้น ทรงย้ำแก่ทั้งหมดว่า พระองค์ทรงใส่พระทัยในการขับเคลื่อนนโยบายนี้เป็นอย่างยิ่ง