ปวิน สับเละ! ‘พรรคประชาชน’ แค่วาทกรรมก้าวหน้า จวก ‘ธนาธรล้างจาน’ คือการสร้างอภิสิทธิ์ชนติดดิน

• Line

24 ก.พ.2569 ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์ นักวิชาการมหาวิทยาลัยเกียวโต ผู้ลี้ภัย ม.112 และผู้สนับสนุนพรรคประชาชน ได้ออกมาวิพากษ์ ‘วาทกรรมก้าวหน้า’ ของพรรคประชาชนอย่างรุนแรง โดยระบุว่า เป็นเพียง ‘การสร้างภาพ’ และ ‘ผลิตซ้ำความเหลื่อมล้ำในรูปแบบใหม่’ มากเสียกว่าต้องการทำลายโครงสร้างการกดขี่เดิม

พร้อมตำหนิว่าการชูภาพ ‘ธนาธรตักข้าวกินข้าวเอง’ หรือ ‘ธนาธรยืนล้างจานเอง’ ถูกเอามาทำให้กลายเป็นเรื่องดีงามน่าชื่นชม ซึ่งเป็นการสร้างสภาวะ “อภิสิทธิ์ชนที่ดูติดดิน” ไม่ต่างจากฝ่ายการเมืองหรือผู้มีอำนาจในระบจารีตเก่า

—

“หากจะมองบทบาทของอมรัตน์ผ่านเลนส์ที่วิพากษ์ความ “พัง” ของแนวคิดความเท่าเทียมทางเพศ (อมรัตน์อ้างว่า ไม่อินเรื่องเท่าเทียมของผู้หญิง เพราะไม่ว่าเพศไหน เราต้องเท่ากัน)

เราจะพบความย้อนแย้งที่น่าสนใจระหว่างวาทกรรม “ความก้าวหน้า” กับการผลิตซ้ำวัฒนธรรมอำนาจนิยมในรูปแบบชายเป็นใหญ่ ที่ถูกนำมาเป็นเครื่องมือหลักในการเคลื่อนไหวทางการเมือง

พฤติกรรมก่อนหน้านี้ของอมรัตน์คือการส่งเสริมระบบบูชาตัวบุคคลโดยเฉพาะการ “วอชิป” (Worship) หรือยกยอผู้นำชายในลักษณะที่เน้นย้ำภาพลักษณ์ความดีงามส่วนตัวที่ดูเกินจริง หรือการที่ผู้ชายทำหน้าที่ที่ “ควรจะเป็นของผู้หญิง” ได้ดีเกินจริง จนต้องเอามาบูชา

เช่นการที่ “ธนาธรตักข้าวกินเอง” หรือ “ยืนล้างจานเอง” ก็เอามานำเสนอเป็นเรื่องอัศจรรย์หรือคุณงามความดีที่ควรค่าแก่การสรรเสริญ

ในทางวิชาการมองว่า นี่เป็นความพังของแนวคิดความเท่าเทียม เพราะมันคือการสร้างสภาวะ “อภิสิทธิ์ชนที่ดูติดดิน” และเป็นการผลิตซ้ำโครงสร้างอำนาจที่มองหา “บุรุษขี่ม้าขาว” มานำทาง

การให้ค่ากับเรื่องเล็กน้อยของผู้นำชายราวกับเป็นบุญคุณต่อสาธารณะเช่นนี้ สะท้อนว่าลึกๆ แล้วแนวคิดความเท่าเทียมทางเพศที่อมรัตน์กล่าวอ้าง ไม่ได้มุ่งหวังจะสลายลำดับชั้นทางอำนาจ แต่เป็นการเปลี่ยนจากการสยบยอมต่อจารีตแบบเก่า มาเป็นการสยบยอมต่อ “ไอคอน” ชายในระบอบใหม่แทน

สุดท้ายแล้วอุดมการณ์ที่ดูเหมือนก้าวหน้าจึงกลายเป็นเพียงการสร้างภาพลักษณ์ฉาบฉวยที่ละเลยหัวใจสำคัญของความเท่าเทียม คือการที่ไม่มีใครควรได้รับการยกย่องเป็นพิเศษเพียงเพราะเขาทำหน้าที่พื้นฐานที่มนุษย์ทุกคนพึงกระทำอยู่แล้ว

นอกจากนี้ ความน่าเชื่อถือของแนวคิดความเท่าเทียมในมุมมองของอมรัตน์ยังพบว่าบ้งมาก เมื่อต้องเจอกับบททดสอบเรื่องจริยธรรมภายในพรรคหรือกลุ่มการเมืองของตนเอง โดยเฉพาะเมื่อเกิดกรณีการคุกคามทางเพศจากคนในฝั่งเดียวกัน

ท่าทีที่ล่าช้าหรือความพยายามเบี่ยงประเด็นให้เป็นเรื่องส่วนตัว แทนที่จะยืนหยัดบนหลักการสากล ได้ตอกย้ำว่า ความเท่าเทียมสำหรับอมรัตน์นั้นอาจเป็นเพียงคำพูดเปลือยเปล่าทางการเมืองหรือเครื่องมือในการสร้างภาพลักษณ์ มากกว่าจะเป็นอุดมการณ์ที่ฝังรากลึก

สภาวะนี้ทำให้การรณรงค์เรื่องสิทธิสตรีของพรรคประชาชนกลายเป็นเรื่องฉาบฉวยที่ละเลยมิติละเอียดอ่อนมากมายของผู้หญิงตัวเล็กๆ ในสังคม แต่กลับให้ความสำคัญกับอำนาจการนำของชนชั้นนำทางการเมืองที่เป็นสตรีเพียงไม่กี่คน

สุดท้ายแล้วพฤติกรรมเหล่านี้จึงไม่ได้ช่วยสลายโครงสร้างการกดขี่ แต่กลับเป็นการผลิตซ้ำความเหลื่อมล้ำในรูปแบบใหม่ที่ใช้คำว่า “ความเท่าเทียม” มาบังหน้าเท่านั้นค่ะ

…ยากไปไหมคะ ด้อมส้มอ่านเข้าใจไหมคะ?”

#TheStructure
#TheStructureNews
#พรรคประชาชน #ปวินชัชวาลพงศ์พันธ์