พระ และ นักบวช ไม่สามารถเลือกตั้งและเป็นส.ส. แล้วศาสนาที่ไม่มีนักบวชละ?

ในระบอบเสรีประชาธิปไตย ศาสนากับการเมืองเป็นสิ่งที่ต้องแยกออกจากกัน ตามหลักการการแบ่งแยกศาสนาออกจากรัฐ (separation of church and state) หรือหลักโลกวิสัย (secularism) จึงเป็นสาเหตุที่รัฐธรรมนูญมาตรา 96 วรรค 1 และมาตรา 98 ระบุว่า ภิกษุ สามเณร นักพรต หรือนักบวช เป็นบุคคลต้องห้ามมิให้ใช้สิทธิเลือกตั้งและใช้สิทธิสมัครรับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร อย่างไรก็ตาม บางศาสนานั้นไม่มีนักบวชที่ต้องเข้ารับศีลหรือเข้าพิธีเปลี่ยนแปลงสถานะให้สูงกว่าปุถุชนคนธรรมดา มีเพียงฆราวาสเป็นผู้นำในการทำศาสนกิจ หรือพิธีกรรม และเป็นผู้เทศนา บรรยายธรรม สั่งสอนศาสนิกอื่น ๆ แทน ซึ่งแม้ว่าพวกเขาจะไม่ใช่นักบวช แต่ในทางปฏิบัติแล้วก็ทำในสิ่งเดียวกับนักบวชในศาสนาอื่น ๆ และที่สำคัญ ก็อาจกล่าวได้ว่า พวกเขามีอิทธิพลและความสามารถในการชี้นำและควบคุมมวลชน ซึ่งเป็นสาเหตุที่มีหลักการแยกศาสนาออกจากรัฐตั้งแต่แรก การที่ศาสนาไม่มีนักบวช ถือเป็นช่อโหว่ทางกฎหมายให้ผู้นำศาสนาที่เป็นฆราวาสใช้ศาสนาเป็นเครื่องมือเข้าสู่สนามการเมืองหรือไม่ ชวนทำความเข้าใจและตั้งคำถามกันในคลิปนี้ #TheStructure #การเมือง #ศาสนา